سکوت، خاطره، خاطره و اکنون مرگ!
سکوت، خاطره، خاطره و اکنون مرگ!

با تو اکنون چه فراموشی‌ها

با من اکنون چه نشستن‌ها، خاموشی‌هاست

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه بر می‌خیزند

دی ماه 1343- حمید مصدق

 

یادم نیست این شعر حمید مصدق را چه کسی و چه زمانی به من معرفی کرد. شعر او آنچنان حس همزاد پنداری را در من بیدار می‌کند که هربار شروع به خواندن می‌کنم باید تا به آخر بخوانم، نه یک روخوانی، بلکه باید هر جمله را زندگی کنم. به یاد ندارم این شعر را بدون گوش دادن به آهنگ بوی پیراهن یوسف از مجید انتظامی خوانده باشم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *